++ ที่สุดแล้ว :: อัญชลี จงคดีกิจ ++

ไม่รู้ว่าจะมีใครเป็นอย่างเราตอนนี้ไหมคะ
ตั้งใจทำอะไรสักอย่างอย่างเต็มที่แล้ว แต่ผลออกมากลับไม่ได้อย่างที่หวังไว้
ยังไม่นับการทำอะไรผิดพลาด อย่างที่ไม่น่าจะเกิดขึ้น
หรือแม้แต่บางทีก็ต้องรับกรรมในสิ่งที่ตัวเองไม่ได้เป็นคนก่อ
มันทำเอาเราท้อแท้ หมดพลังไปได้เหมือนกันค่ะ

เคยได้ยินว่า..คนที่ไม่เคยทำผิด ก็คือคนที่ไม่เคยลงมือทำอะไรเลย
ถ้าจะยกคำนี้มาพูด จะเป็นการเข้าข้างตัวเองไปหรือเปล่านะ
ถึงตอนนี้แล้วก็คงได้แต่ปลอบตัวเองว่า "ผิดเป็นครู" แล้วก็ต้องระมัดระวังให้มากขึ้น
ส่วนเรื่องอื่นๆ นั้น ก็คงต้องบอกตัวเองล่ะว่า เราคงทำให้ทุกคนพอใจไม่ได้หรอก

ในเมื่อเราทำให้ทุกคนพอใจไม่ได้
ถ้างั้น เราขอเลือกทำให้คน "บางคน" ที่สำคัญสำหรับเรา "เข้าใจ" สิ่งที่เราทำก็พอ
เพราะเรื่องบางอย่าง ใครไม่เจอกับตัวเองก็คงไม่รู้หรอกว่ามันยากแค่ไหน
ในการตัดสินใจทำอะไรสักอย่างลงไป

ช่วงนี้รู้สึกว่ากราฟชีวิตตกยังไงไม่รู้ค่ะ เหมือนจะมีอุปสรรคเกิดขึ้นในทุกอย่างที่ทำ
เป็นผลให้เมื่อวานนี้เกิดอาการ "ต่อมน้ำตาแตก" ไปเรียบร้อยแล้ว
วันนี้กลับมาใหม่และพร้อมที่จะลุกขึ้นสู้อีกครั้ง

เราเลือกเพลงนี้มาเพื่อให้กำลังใจตัวเอง เพระอย่างน้อยในช่วงเวลาที่แย่ที่สุด
ตัวเราเองนี่แหละ เป็นกำลังใจที่ดีที่สุด ..สู้ต่อไป!!

ที่สุดแล้ว : อัญชลี จงคดีกิจ
เหนื่อยใช่ไหม ที่ต้องทน แบกภาระอันหนักล้นไว้ข้างใน
และไม่ว่าค้นไม่ว่าหา พยายามสักเท่าไหร่ ก็ไม่เคยจะ เจอทางออก
แบกคนเดียว อยู่ผู้เดียว เพียงลำพังคนเดียวเปล่าเปลี่ยวไหม ในใจ
อยากรู้เธอจะเหนื่อย อยากรู้เธอจะแบก จนเมื่อไร
ฉันเองก็เคย เป็นเหมือนๆ กับเธอ จึงอยากบอกเธอ ให้เธอรู้ไว้

เปิดเถอะนะ ปล่อยเถอะนะ วางสัมภาระของเธอลงก่อน
พาใจมาพิง แล้วก็ทิ้งตัวลงนอน ให้สบาย เธอได้ทำดีที่สุดแล้ว
อาจดูเหมือน หมดหนทาง มองไปก็อ้างว้าง โดดเดี่ยวเหงาเดียวดาย
ไม่เห็นมีจุดจบ ไม่รู้จะสิ้นสุด สักเมื่อไร
ฉันเองก็เคย เป็นเหมือนๆ กับเธอ จึงอยากบอกเธอ ให้เธอรู้ไว้

เปิดเถอะนะ ปล่อยเถอะนะ วางสัมภาระของเธอลงก่อน
พาใจมาพิง แล้วก็ทิ้งตัวลงนอน ให้สบาย เธอได้ทำดีที่สุดแล้ว
เปิดเถอะนะ ปล่อยเถอะนะ วางสัมภาระของเธอลงก่อน
พาใจมาพิง แล้วก็ทิ้งตัวลงนอน ให้สบาย

เปิดเถอะนะ ปล่อยเถอะนะ พักลงก่อนที่จะสาย
พาใจมาพิง ทิ้งตัวลงนอน ให้สบาย
ปลดพันธนาการที่ผูกมัดหัวใจและกาย
พาใจมาพิง แล้วก็ทิ้งตัวลงนอน ให้สบาย
เธอได้ทำดีที่สุดแล้ว..