skip to main |
skip to sidebar
ความรักบางทีก็เป็นเรื่องที่ยากจะเข้าใจเนอะ
เวลาไม่อยากจะรัก ไม่ว่าคนนั้นจะแสนดียังไงก็ไม่รักอยู่ดี
แต่เวลาที่นึกจะรักใครขึ้นมาสักคน
กลับกลายเป็นใครก็ไม่รู้ที่ไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะคบกันได้
คงเพราะ "ความรัก" เป็นสิ่งที่ไม่สามารถจะคาดเดาอะไรได้เลย
สุข.. เศร้า.. เหงา.. อบอุ่น.. ร้องไห้.. หัวเราะ..
มันจึงมีสเน่ห์ที่ทำให้ใครๆ ก็อยากจะเข้าไปผูกพัน
และถ้าลองได้รักใครเข้าไปจริงจังแล้วล่ะก็
มันคงยากที่จะถอนตัวออกมาได้โดยไม่รู้สึกอะไร
พอรักกันแล้วมันอยากได้ยินว่า "รัก" นี่นา
แม้ว่าคำพูดจะไม่สามารถยืนยันได้ว่าทุกอย่างจะต้องเป็นจริง
แต่อย่างน้อยมันก็มีความหมายสำหรับคนที่รอคอย
แค่ได้ยินคำนี้จากคนที่เรารู้สึกดีๆ ด้วยมันก็ดีใจแล้วล่ะ
ทำให้อุ่นใจได้ว่าเราไม่ได้คิดไปเองคนเดียว..
ว่าแต่.. อย่าทิ้งกันนะ! ได้หรือเปล่า : ละอ่อนรักเป็นเช่นไร บางครั้งทำไมมีคำร่ำลา
ก็ยังไม่เข้าใจ ชั้นเห็นบางคนยังเสียน้ำตา
ไม่อยากจะพบเจอเรื่องราวเหมือนอย่างนั้น
อย่างมีคำยืนยันได้ไหม
*ถ้าชั้นจะรัก ถ้าชั้นจะฝากใจ เธอเองต้องสัญญามาก่อน
ว่าเธอจะรัก มั่นคงและแน่นอน ไม่คิดที่จะทิ้งไป (ได้หรือเปล่า)
อาจดูว่าง่ายไป ที่ฉันต้องการแค่คำพูดจา
แต่ฉันจะมั่นใจ ถ้าเป็นคำที่เธอพูดมา
ไม่อยากให้รักเราเป็นเพียงแค่ความฝัน
หากเธอจะยืนยันได้ไหม.. (*)
อยากขอเพียงถ้อยคำที่จริงใจ
จะนานสักเท่าไหร่ ก็ยังคงจะรักเธอ..
ไม่เข้าใจตัวเองเลยจริงๆ ตั้งแต่มีความรัก.. พฤติกรรมก็เปลี่ยนไปในแบบที่ไม่คิดว่าจะทำไปได้
อยู่ด้วยกันทีไร เรากลายเป็นเหมือนเด็กทุกทีสิ
ไอ้โน่นก็งอน ไอ้นี่ก็ร้องไห้ เดี๋ยวๆ ก็เงียบ แป๊ปๆ ก็น้ำตาซึมอีกละ
บางทียังแปลกใจตัวเอง นี่ชั้นอ่อนแอขนาดนี้เลยรึ??
เหมือนเคยได้ยินว่า "ผู้หญิงเวลาแต่งงานแล้วจะโง่ลง"
จากเคยไปทำงานเองได้ ก็จะไปเองไม่ได้ หรือถ้าไปได้ก็จะต้องบ่นๆๆ
จากเคยไปไหนมาไหนคนเดียวสบายๆ ก็พาลจะเสียเซลฟ์ไปไม่ได้ขึ้นมา
จากเคยทำอะไรเองตลอดไม่รบกวนใคร ก็พาลจะง้องแง้งขึ้นมา ทำให้หน่อยสิ
เราจะเป็นอย่างนั้นไหมหว่า??
เมื่อก่อนมั่นใจเต็มร้อยว่าชั้นไม่เป็นหรอกอย่างนั้นน่ะ
แต่ตอนนี้ชักจะเริ่มหวั่นไหวแล้วสิว่า ไอ้ที่พูดไว้จะมีการคลาดเคลื่อนซะแล้ว
ก็ดูสิ..นับวันจะยิ่งด้อยความสามารถลงไปทุกที
เฮ้อ..
ไม่ต้องหัวเราะเลย! เพราะเธอนั่นแหละ!! ทำไมต้องเธอ : เบิร์ด ธงไชยก็มันไม่อยากรู้ ก็มันไม่อยากรัก
ไม่มีเวลา ที่จะคิดที่จะสนใจ
แต่พอได้เจอะเธอ ก็ดูชีวิตมันผิดเพี้ยนไป
ฉันกลายเป็นคนอ่อนแอ ไม่ชอบเลย
*เมื่อไหร่ที่อยู่ใกล้เธอ ฉันรู้สึกราวกับเคลิ้มไป
ไม่เป็นตัวเองไม่เหมือนเคย
แต่พอเธอห่างหายไป คิดจะลืมยังไม่ได้เลย
ทำไมต้องเป็น(เธอ)ไม่เข้าใจ
นี่ตัวฉันเองหรือ เปลี่ยนไปถึงเพียงนี้
หมดความเข้มแข็ง และเหตุผลไปอย่างอย่างง่ายดาย
อาจเป็นเพราะเธอนั้น ที่เดินมาหาเข้ามาค้นใจ
แล้วฉันก็เลยเปลี่ยนไป เพราะรักเธอ (*,*)
ชีวิตต้องมาเปลี่ยนไป..เพราะรักเธอ..